Najsłynniejszy polski browar został założony na tere­nie dóbr żywieckich przez arcyksięcia Albrechta Fryderyka Habsburga (1817-1895), w połowie XIX wieku.

W skład zbudowanego od podstaw zakładu wchodziły budynki: słodowni, suszarni powietrznej oraz warzelni. W skarpie wydrążono korytarze piwnic fermentacyjnych i składowych. Centrum ówczesnego browaru znajdowało się w miejscu, w którym obecnie jest wewnętrzny dziedziniec „Piwiarni Żywieckiej”. Rok 1856, w którym dokonano rejestracji przedsiębiorstwa, uważany jest za początek działalności browaru, wtedy też uwarzono i sprzedano pierwsze hektolitry znakomitego piwa.

Historia najsławniejszego polskiego piwa Żywiec sięga połowy XIX wieku i jest związana z żywieckim lagerem.

Był on warzony za pomocą dolnej fermentacji, będącej wówczas nowością w browarnictwie. W tym czasie korzystano z czeskich i austriackich doświadczeń. Kilkanaście lat później arcyksiążęcy piwowarzy dopracowali się własnych, oryginalnych receptur. Piwo Żywiec, którego recepturę udoskonalono, otrzymało wówczas nazwę Cesarskie, zmienioną po roku 1918 na Zdrój Żywiecki.

Liczne nagrody i wyróżnienia oraz uznanie pokoleń piwoszy dopingowały żywieckich piwowarów do stałego doskonalenia formuły złocistego napoju. Wzorem browarnictwa angielskiego opracowano również receptury mocniejszych piw, najpierw ciemnego Portera (1881),a następnie jasnego, mocnego Ale (1891). Doskonale przyjęty, nagradzany i cieszący się uznaniem Porter warzony jest do dzisiaj w oparciu o tradycyjna żywiecką recepturę, a prażenie słodu można zobaczyć na żywo w trakcie organizowanych przez Piwiarnę Żywieckę imprez i pokazów.